Je begint de dag al met een lijst in je hoofd. Dingen die je nog moet doen. Cliënten die je niet los kunt laten. Kinderen die iets van je nodig hebben. Huis, werk, opleiding, relaties. Je rent. En terwijl je rent, weet je: dit tempo is niet vol te houden. Maar stoppen? Dat voelt als falen.
Je bent coach of therapeut. Je weet hoe belangrijk zelfzorg is. Je herkent de patronen van perfectionisme, pleasegedrag en jezelf voorbijlopen moeiteloos bij je cliënten. En toch. Als het om jezelf gaat, lukt het niet om echt ruimte te maken. Want er moet altijd nog iets:
Je had dat artikel willen lezen
Die cliënt verdient méér aandacht
Je kinderen zagen gisteren al een gehaaste versie van je
En eerlijk? Je hebt nog steeds het gevoel dat je te weinig doet
Het sluipt erin
Misschien begon het met enthousiasme. Je wilde impact maken. Er zijn voor anderen. En je kan ook veel dragen — je bent slim, gevoelig, verantwoordelijk. Maar ergens onderweg ben je jezelf gaan verliezen in het zorgen voor anderen.
Je rust steeds op schuldgevoel. Ontspannen voelt als verraad. Stilzitten maakt onrustig.
En toch voel je het ook: je veerkracht neemt af. Je lontje wordt korter. Je hoofd zit vol. Je lijf protesteert. Je werk voelt zwaarder. Je relatie staat onder druk. En als je heel eerlijk bent, voel je je vaker leeg dan vervuld.
Op de lange termijn werkt dit niet
Dit tempo. Deze eisen. Deze onzichtbare lat die steeds hoger lijkt te liggen. Het put je uit. En diep vanbinnen weet je: als ik zo doorga, ga ik een grens over die moeilijk wordt om terug te draaien.
Want dit is het gevaar: mensen zoals jij kunnen lang doorgaan. Je redt het. Tot je het niet meer redt. En dan is het niet ineens opgelost met een paar vrije dagen of een yoga-les.
Er is een andere weg
Wat als je weer ruimte zou voelen om te ademen?
Wat als je weer kunt kiezen vanuit wat jíj nodig hebt, in plaats van wat de wereld van je vraagt?
Wat als je grenzen zou kunnen stellen zónder schuldgevoel?
Je hoeft niet te wachten tot het fout gaat. Je hoeft ook niet alles los te laten.
Maar je mag wél een stap zetten. Een zachte, liefdevolle stap terug naar jezelf.
Voel je dat dit over jou gaat?
Dan is het misschien tijd om te vertragen. Te herontdekken wie jíj bent, los van alles wat je doet.
Laat me je begeleiden naar meer rust, stevigheid en ruimte voor jezelf — op jouw tempo, op jouw voorwaarden.
Maak contact en dan kunnen we verder praten.
0 reacties